Atatürk "Laiklik Adam Olmaktır" Sözünü Birinci Meclis'te mi Söyledi?

Bugünkü (27 Nisan 2016) SÖZCÜ'nün başsayfası "Atatürk laiklik düşmanı dincilere böyle demişti:"nin hemen altına büyük puntolarla  "LAİKLİK ADAM OLMAKTIR" biçiminde çıktı. Gazete bunun hemen altına Birinci Meclis'e başkanlık eden Ulu Önder Atatürk'ün "Anlamadım, nedir bu laiklik?" diye soran bir din alimine oturduğu yerden kürsüye vurarak "Adam olmaktır hocam, adam olmak" yanıtını verdiğini yazdı.

1920-1923 arasında görev yapan Birinci Meclis'in zamanında devletin dini İslam, birçok milletvekilinin İslamcı eğilimleri var. Çok başarılı bir taktisyen olan Atatürk'ün laikliği hem de meclisi yönettiği sırada SÖZCÜ'nün anlattığı biçimde savunması dönemin gerçeğine ve mantığa uymuyor. Atatürk'ün en önemli özelliklerinden biri zamanlama konusunda ustalığıydı.

Peki, SÖZCÜ'nün yazdığı olayın kaynağı ne? Google'ladığımızda Uludağ sözlük, Ekşi sözlük ve Ahmet Necdet Sezer'in bir konuşması hemen karşımıza çıkıyor. Atatürk'ün bu sözüne kaynak olarak da Kılıç Ali'nin anı kitabı gösteriliyor. Bana kalırsa Atatürk "Laiklik adam olmaktır" sözünü Birinci Meclis'ten çok daha sonra söylemiş olabilir, 1920-1923 arasında değil.

Bu hipotezimi test etmek için derinlemesine bir araştırma yapıp kaynaklara (tabii öncelikle Kılıç Ali'nin anıları kitabına) gitmem gerek. Eğer siz de meraklıysanız böyle işlere siz de araştırın. Araştırmanın her türlüsü iyidir değil mi?

Afferin Siyasetin Bilge Geçici Başkanı Baykal!

Siyasi yaşantısının sonunda olan "bilge (!)" Baykal, TBMM'nin ilk birleşimini yönetirken postmodernizmin güzide ürünü olan "Yeni Türkiye"ye pek de güzel uyum sağladığını ortaya koydu.

Bir yasama meclisinin saygınlığını kural ve geleneklerine gösterilen bağlılık belirler.

Yeni seçilen milletvekillerinin görevlerine başlayabilmeleri için Anayasa'nın 81. maddesindeki metni İçtüzüğün 3. maddesinde belirtildiği gibi yüksek sesle okuyarak andiçmeleri zorunludur.

Anayasa'da ve İçtüzük'te açıkça belirtilmese de milletvekilleri and metnine ek yapamazlar.

Baykal, andiçmeye besmele ile başlayan Bursa milletvekilinin andını geçerli sayarak kural ihlaline göz yummuş, kuralsızlık kapısının ardına kadar açılmasına neden olmuştur. Zana da hemen o kapıdan geçmek istemiştir. Neyse ki anda ek yapmak isteyen başka milletvekili olmamış, yemin töreni -hiç olmazsa bu seferlik- tam bir curcunaya dönüşmemiştir.

Baykal yemin birleşiminin ardından büyük bir aymazlıkla

"Besmele ile başlıyorsa, daha kuvvetli yemin ediyor, demektir"

diye konuşabilmiştir.

Bundan sonra milletvekilleri andiçmeye başlamadan önce istediği şeyleri söyleme özgürlüğünü kazanmış bulunmaktadır. Kaba deyimle isteyen istediği şovu yapabilecektir.

Yeni Türkiye'nin meclisine böylesi güzide bir geleneği kazandırdığı için Baykal'ı candan kutluyorum. Ve diyorum ki:

Bu dönemde de gerçek anlamda yasa ve denetleme yapamayacakları baştan belli olan milletvekilleri en azından ilk birleşimden başlayarak doyasıya ŞOV yapabilsinler, bu haklarını da ellerinden almayalım. N'olur!

Aman Kimseler Duymasın: Araştırmacılarımız Geçen Yıl 300 Çevre Makalesi Yayınladı

Televizyonlarımızda yayıncılarımızın hemen her programlarında yineledikleri üzere "Türkiye'nin gündemi yine çok yoğun....".

Bu yoğunluk siyasi gelişmeler, toplumsal olaylar (aklıma nedense TOMA geldi), spor (o da yoğunlukla futbol), kazalar, bir dizi suç, doğal ve doğal olmayan afet ve magazin haberlerinden oluşuyor.

Bütün bu gündem yoğunluğu her nedense hiç seyrelmeden sürerken Türkiye'nin araştırmacıları usul usul çalışıyorlar.

Emeklerinin sonuçlarını uluslararası bilimsel dergilerde makale olarak yayınlıyorlar. Bu makaleler de bilimsel çevrelerde yarattığı ilgi ölçüsünde atıf alıyor (*).

Makaleleri ile üretken olan akademisyenlerimiz rütbe kazanıyor:
Yardımcı doçentler doçent, doçentler profesör oluyor.
Genç araştırmacılar da lisans üstü (yüksek lisans ve doktora) tez üretmiş oluyorlar.

TÜBİTAK başta olmak üzere bir dizi kuruluş da yayınlanan makalelerden ötürü araştırmacılarımıza teşvik ve ödüller veriyor.

Peki, bütün bu çalışmalar ve sonuçları ne kadar halkımızla buluşabiliyor?

Kaç siyasetçimiz, kamu görevlimiz, öğrencimiz, meslek odası başkanımız bunlardan haberdar olabiliyor?

Burada bir uzunca bir parantez açıp size kendi uzmanlık alanım olan çevre konusunda 2014 yılında yayınlanmış yaklaşık 300 makaleden sizlere de ilginç gelebileceğini düşündüklerimi çok kısa paylaşıyorum (**):

• Toprak ve sularımızdaki radyasyon ne durumda?

• Karaman: Agar v.d. (***),
• Küçük Menderes: Akozcan, 
• İzmir Körfezi ve Didim: Akozcan v.d., 
• Van içme suyu: Zorer ve Dag

• Tarlalarımızdan ne kadar sera gazı atmosfere salınıyor?
• Akbolat ve Kucukalbay

• Buralarda taşkın olur mu? Bir gün suyun altında kalır mıyız?
• Filyos Çayı: Akyuz v.d. 

• Bina içlerindeki hava ne kadar temiz?
• Radon gazı: Alkan ve Karadeniz

• Yer altı ve yer üstü sularımızın kalitesi ve kirliliği: 
• Erdek Körfezi: Alich v.d.,
• Amik Ovası: Agca v.d., 
• Ergene Havzası: Arkoc,
• Çarşamba Ovası: Arslan,
• Marmara Denizi Kapıdağ Yarımadası: Balci v.d.,
• Bandırma Körfezi: Balkis ve Toklu-Alich, 
• Bafa Gölü: Yilmaz ve Koc,
• Melen Havzası: Celebi v.d.

• Yangın riski yüksek ormanlık bölgeleri uydular yardımı ile belirleyebilir miyiz?
• Bartın: Atesoglu

• Su kaynaklarımızın kanser yapıcı madde oluşturma potansiyelinin belirlenmesi:
• İstanbul Ömerli ve Büyükçekmece Barajları: Avsar v.d.

• Heyelan/toprak kayması araştırmaları:
• Bayburt ve Trabzon: Aydin v.d.

• Erozyon: Her yıl bir Kıbrıs büyüklüğünde toprağımızı....?
• Karadeniz Karasu Sahil Şeridi: Aydin ve Uysal

• Hava ve kirliliği:
• Aliağa: Aydin v.d.
• Doğu Karadeniz: Balcilar v.d.
• Gebze: Ergenekon ve Ulutas
• İstanbul: Ozdemir v.d.; Onat ve Sahin; Hanedar v.d.

• Japonya'daki Fukushima nükleer santralındaki kaza ile atmosfere salınan radyoaktif maddeler İstanbul'da ölçülür mü? 
• Gungor v.d.

• Halk ve işçi sağlığı:
• Asfalt işçileri: Bacaksiz v.d.
• Düzce'de ağıllarda çalışan köylüler: Balbay v.d.
• Mersin halkı: Battal v.d.
• Ocakbaşı ustaları: Turtay v.d.

• Şimdi bu midye dolmasını, balığı afiyetle yiyoruz. Ya içindeki kirleticiler, zararlı maddeler?
• İstanbul ve Çanakkale boğazları: Balcioglu v.d.
• Kayseri: Duran v.d.
• Sinop: Ergonul ve Altindag
• Nevşehir: Mert v.d.
• Antalya: Yipel ve Yarsan
• Erzurum: Yazici ve Sisman

• Maden atık havuzlarındaki değişimlerin uydular ile izlenmesi:
• Çanakkale: Yucel v.d.

• Tükettiğimiz yumurtalarda sağlığa zararlı kirleticiler var mıdır ki?
• Olanca v.d.

• Dünyanın iklimi değişiyor. Ya bizim ülkeninki?
• Onol ve Unal

• İstanbul Boğazı'nda petrol yüklü tanker kaza yapıp petrol denize yayılırsa hangi balıklar ve kuşlar zarar görebilir?
• Dikerler v.d.

• İstanbul Atatürk Havaalanı ne kadar gürültülü?
• Sari v.d. 

• Vahşi depolanan çöpler sularımızı ne kadar kirletiyor?
• Narman Erzurum: Sivri v.d. 

• İklim değişince fındık bahçelerimizin durumu ne olacak?
• Ustaoglu ve Karaca

Okumaktan yorulmaya başlamış olabilirsiniz. Parantezi burada kapayayım.

Ve şu soruyu sorayım:

Yukarıdaki makalelerin herhangi birinden haberiniz oldu mu?

Birçoğunuzun hayır dediğini duyar gibiyim.

Çok doğal çünkü bu çalışmaların tümü İngilizce dergilerde ve teknik (jargon yoğun) bir dil kullanılarak yayınlandı. Ayrıca bu bilimsel dergilerin birçoğunun içeriğine ancak aboneliğiniz varsa ulaşabileceğinizi ekleyeyim.

Hem İngilizce, hem jargon, hem abonelik.....Bu koşullar altında yukarıda saydığım makaleler sadece ve sadece işin uzmanlarına yarar, belki bazı raporlara girer...Zaten öyle de oluyor.

Ama toplum geniş kesimleri bunlarında farkında olmaz. 

Tıpkı yabancı bir dildeki filmin televizyonlarımızda gösterilebilmesi için Türkçe dublaj, hiç olmazsa altyazı gerekiyorsa bu çalışmaların da halka ulaştırılması için de bilim iletişimcileri tarafından halkın ilgisini çekecek biçimde Türkçeleştirilmesi ve çeşitli biçimlerde kitlelere sunulması gerekiyor. 

Söylemesi kolay, yapması zor.

İyi eğitilmiş, zıpkın gibi, fişek gibi iletişimcilere her türlü destek ve olanağın devlet eliyle sunulmasını gerektiriyor. Çünkü şu anki durumda ne araştırmacılarımız ne de medya çalışanlarımız bu işin altından kalkabilecek durumda değiller.

Devlet eli denince iş yine bakın siyasete geldi ve bu da aklıma şu hınzır soruyu getirdi:

Cehaletten nemalananlar, cehaleti örgütleyen siyasetçiler Türkiye'de bilimin gündem maddesi durumuna getirmek için "devletin eli"ni kullan(dır)ırlar mı?

Dipnotlar:

*: Makalelerin atıf alması Facebook'ta "like" alma, Twitter'da retweet'lenmeye benzetilebilir.

**: Makale taramasını Web of Science adlı saygın bilimsel veritabanını kullanarak gerçekleştirdim. Taramayı doğal çevreye yönelik saha çalışmalarıyla sınırlı tuttum. Örneğin, laboratuvarlarda gerçekleştirilmiş çevre teknolojisi ile ilişkili makaleler verdiğim 300 sayısının dışındadır.


***: Makalelerin atıfları yatık yazılmıştır. Atıf yaparken ikiden fazla yazarı olan makalelerin sadece ilk yazarının soyadı verilir ve makalenin en az üç yazarı olduğunu belirtmek için de "ve diğerleri" yada kısaca "v.d." ibaresi kullanılır. Araştırdığım veritabanında Türkçe'ye özgü harflerin yerine İngilizce denkleri kullanıldığı için ilk yazar soyadları asıllarından farklı olabilir. Atıf yaptığım makalelerin künyelerine buradan ulaşabilirsiniz.

Günün Kısacık Siyasi Analizi (Ne Kadar Gerekli Olduğu da Tartışmalı)

1. Erdoğan ülkeyi hemen erken seçime götürmeyi istemiyor çünkü istese 45 günlük hükümet kurma kronometresini Davutoğlu'nun istifası ile 9 Haziran'da başlatırdı (Anayasa Madde 116/2),

2. Eğer hükümet kurulamazsa ve Erdoğan da erken seçim kararı almazsa istifa etmiş AKP hükümeti ülkeyi istediği kadar yönetebilir (Kamuoyunda yaratılan algının aksine 45 günün sonunda otomatik seçim kararı alınmasına dair bir yasal hüküm yok. Tüm takdir hakkı Erdoğan'ın),

3. Madde 2'de yazdıklarım gerçekleşirse muhalefetin elinde AKP'ye karşı kullanabileceği tek koz erken seçim kararı almak. Meclis başkanlığı seçiminde bile uzlaşamayanların biraraya gelip erken seçim kararı alması ise hiç kolay gözükmüyor. Bir de artık çok iyi bildiğimiz turuncu koltuklara daha yeni oturanların oradan belki de bir daha dönmemek üzere kalkma düşüncesinden hiç de hoşnut olmayacakları var,

İşte böyle. En temel konularda bile uzlaşma yeteneğini sergileyemeyen bir meclis muhalefeti yine Erdoğan'a çok geniş bir oyun alanı açarak geriye çekildi. Görünüşte şiddetle eleştirdikleri bir kişiyi hakem konumuna getirdiler.

Bakalım bu muhalif siyaset esnafı sahaya çıktıklarında % 60'a karşı kendilerini nasıl ve hangi yüzle savunacaklar? Ama siz merak etmeyin (Neo)Osmanlı'da oyun çoktur, yeter ki oyuna gelmek isteyen milyonlar olsun.

Herkes Türkiye'nin Başına Bir Hükümet Formülü Ördü....E Benim Neyim Eksik?

7 Haziran genel seçimi sonuçlarına göre TBMM'deki milletvekili dağılımına hemen bir baktıktan sonra başka bir yerlerde duyup gördüğünüzü pek sanmadığım bir hükümet formülünü açıklayacağım....

Azıcık sıkılmadan durun ve bir süre ekranınızın sağına soluna tıklamayın...

TBMM Sandalye Dağılımı (Kaynak: www.tbmm.gov.tr, Tarih: 26 Haziran 2015):

AKP: 258

CHP: 132

HDP: 80

MHP: 80

Buradan AKP'siz bir hükümet formülü nasıl çıkarılabilir? Kimileri dediler ki "CHP ile MHP koalisyon kursun, dışarıdan da HDP desteklesin." başkaları dedi ki "Üçü biraraya gelsin hükümet kursunlar.". Birçok şey dendi, biliyorsunuz. 

Nedense böylesi duyarlı bir konuda muhalefet liderleri hep basın üzerinden hükümet seçeneklerini konuştular. Örneğin, Kılıçdaroğlu Bahçeli ile başa baş görüşme yoluna gitmedi. Ve böylesi ince konular züccaciye dükkanına giren filler misali ulu orta tartışılınca birçok koalisyon seçeneği balon gibi söndü. Bu söndürme işini de çokça Bahçeli üstlendi. 

Peki....Ama bütün bu tıkanmalar seçmenin % 60'ının AKP'siz ve en azından  Erdoğan'ın her şeye karışmadığı bir ülke istediği gerçeğini ortadan kaldırmaz. 

O zaman bir formül çıkarmak gerekmez mi?

CHP, HDP, ve MHP'nin TBMM'de 292 milletvekili var. Bu 292 insan içinden MHP başkanı Bahçeli, HDP eşbaşkanları Demirtaş ve Yüksekdağ ve CHP başkanı Kılıçdaroğlu'nu çıkaralım. Kaç kişi kaldı? 288. 

Bu 288 kişinin her biri anayasaya göre hükümeti kurmakla görevlendirilebilir ve başbakan olabilir. 

O zaman neden üç parti yönetiminin de üzerinde uzlaşabileceği güvenilir bir milletvekiline hükümet kurdurulmasın?

O zaman formülüm şudur:

a. Üç parti bir muhalefet milletvekilini başbakan adayı olarak belirler ve iki yıl sonra genel seçime gidilmesine karar verir,

b. Başbakan olması üzerinde anlaşılan milletvekili partisinden istifa edip bağımsız olur,

c. Tümü ile TBMM dışında olan saygın, bağımsız kişilerden oluşan hükümetini oluşturur. Başbakan ve tüm bakanları gelecek genel seçimde milletvekilliğine aday olmayacaklarını kamuoyuna açıklar,

ç.  Üç partinin desteklediği bağımsızlar hükümeti TBMM'den güven oyunu alır,

d. Ülke bu bağımsızlar hükümetinin gözetimi altında genel seçime gider.

Formülün sağladığı yararlara hemen bakalım:

a. AKP tümden hükümet dışı bırakılmış olur,

b. AKP hükümet dışında olduğu için Erdoğan her devlet işine karışamaz ve örtülü ödeneği istediği gibi kullanamaz,

c. Hükümet bağımsızlardan oluştuğu için hiçbir parti devlet olanaklarını kendi seçim çalışması için babasının malı gibi kullanamaz,

d. CHP, MHP, ve HDP milletvekillerinin hareket sahası genişler. Hiçbir parti doğrudan hükümette olmadığı için gerektiğinde hükümeti rahatça eleştirebilirler. 

e. Geçmiş yasama döneminde sürekli yaşanan muhalefetin tüm öneri ve önergelerinin iktidar çoğunluğu tarafından reddedilmesi tarihe karışır. Ele alınan yasa tasarısı ve önerileri partiler arasında konuya ve duruma göre oluşabilecek ittifaklarla kabul edilir yada reddedilir. Bu da milletvekillerini TBMM çalışmalarına katılmaya motive eder, tartışmaların kalitesi ve seyir zevki yüksebilir. Sonuç olarak TBMM'nin halk gözündeki saygınlığı artabilir.

Yukarıda çizdiğim pembe tablonun gerçekleşmesinin çok zor olduğunu biliyorum. Sizin de aklınıza herhalde bu formülü dinamitleyebilecek birçok şey gelmiştir:

a. Muhalefet liderlerinin ortak iş yapma konusundaki isteksizlikleri ve MHP-HDP husumeti,

b. Formülü gerçekleştirebilecek karizmada ve yetkinlikte bir ana muhalefet önderinin bulunmaması,

c. Uzun yıllar hükümet olma nimetlerinden yararlanamamış CHP ve MHP'nin bu nimetlere kısmen de olsa bir an önce kavuşmak istemeleri, 

ç. Sermayenin kuvvetli ve istikrarlı hükümet saplantısı 

d. Hükümetin kurulması konusunda tüm yetkinin Erdoğan'da bulunması. Benim formülü dinamitleyebilecek en önemli etkenlerden biri bu. Anayasa cumhurbaşkanına hükümeti kurma görevini istediği milletvekiline verme yetkisini tanımış olması Erdoğan'ın elini çok güçlendiriyor. AKP'siz bir hükümet seçeneği ortaya çıkar çıkmaz o seçeneğin olası başbakanına görevi vermemek elinden geleni ardına koymayacaktır. Gerekirse güvenoyu alabilecek bir hükümet kurulmasını engelleyip anayasada belirtilen 45 günlük süreyi doldurtur ve AKP'li bir hükümetle Türkiye'yi erken genel seçime götürme kararını alabilir (bkz. Anayasa Madde 116). Böylesi bir hamleye CHP, MHP, ve HDP'nin TBMM'de yapabilecekleri hiçbir karşı hamle bulunmamaktadır.

Her şeye rağmen yukarıda belirttiğim formül çok dikkatli ve kararlı biçimde yürütüldüğünde ülkeye nefes aldırabilecek önemli bir seçenektir. Birbirlerinin yer aldığı hükümetleri hiçbir biçimde desteklemeyecekleri ayan beyan ortaya çıkmış olan MHP ve HDP'nin AKP'siz bir hükümeti sağlama hedefine yönetilmeleri ancak bu formülle gerçekleşebilir. 

Ha, ben ve benim gibi iyi niyetli yurttaşlar bu gibi seçenekler üzerinde kafa yorarken bazı hükümet meraklıları çoktan kapalı kapılar ardından at pazarlığı yaparcasına bakanlık pazarlığına girişmiş olabilir AKP ile...Hele TBMM başkanlığı seçimi bir geçsin, o kapalı kapıların ardında pişirilen yemeğin bizlere yedirilmesi aşamasına da gelebiliriz çok hızlı biçimde.

İşte bundan ötürü en halisane duygu ve düşüncelerle hükümet formülü oluştururken 25. dönem TBMM'nin kendisini hızla çürütüp yok edecek bir girdaba düşebileceğini, bu olasılığın son derece yüksek olduğunu unutmamalıyız. 

O yüzden Türkiye'nin aydınlık yurttaşları bir an önce TBMM'deki partilere seçenek oluşturacak siyasi örgütleri oluşturmaya başlamak, bir olmak, iri olmak ve diri olmak zorundadır. 

Son söz: Görünen köy Türkiye'yi düşüşten kurtabilecek tek seçeneğin TBMM dışında oluşmak zorunda olduğudur. Halka güven vermeyen siyaset esnafını emekliye ayırmak için yitirilecek zaman kalmamıştır.

Yeter "Düzen" kardeş! Adında "CUMHURİYET" olan Her Şeyi "YENİ"LEŞTİRME! Geleceğim Oraya!

Benim anladığım şu ki "düzen" olarak kısaca adlandırdığımız canavar GEZİ'den ve onun ortaya koyduğu inanılmaz güzel, inanılmaz zeki (durul)güçten inanılmaz oranda KORKTU!

Önce GEZİ ile bütünleşip GÜLDÜR GÜLDÜR iktidara yürüyebilecek CHP'yi çok sağlam halatlarla en tepeden düzen iskelesine bağladı. Gezi olayları sırasında gerçekleşen iki şey aklımdan hiç çıkmayacak:

a. CHP sokakta milyonlar tek bir ağızdan "HÜKÜMET İSTİFA!" diye bağırırken bir kez bile olsun, ilaç için "HÜKÜMET İSTİFA!" demedi. Sokaklarda gaza boğulan, organlarını kaybeden, ve hatta ölen ve birçoğu da kendi seçmeni olan vatandaşların hatrına -hani ayıp olmasın kabilinden- bir GENSORUcuk bile vermedi CHP'li kodamanlar!

b. Ankara'nın Dikmen'inde bir mahalle tüm gece boyu polis tarafından gaza boğulurken aynı gece Kemal Kılıçdaroğlu Gölbaşı'nda gülücükler dağıtarak bir düğüne katılmaktaydı. Gerçekten de o kadar insan Haziran 2013'ün hemen her gecesi sokakta eylemdeyken K. Kılıçdaroğlu ne yapıyordu? O geceleri nasıl geçirdi? Ben çok merak ediyorum. Siz merak etmiyor musunuz?

Gezi'den sonra CHP üst yönetiminin yaptıklarını yazmaya ise hiç gerek yok. Kısaca Ekmek için Ekmeleddin, İstanbul için Sarıgül diyebiliriz.

Şimdi "düzen"in CHP ile işi bittiğine göre en az CHP kadar önem taşıyan ve Cumhuriyet'in ürünü olan Cumhuriyet gazetesinin "yeni"leştirilmesinin sırası gelmiş gibi. "Düzen", kaç seçimdir oy verdiğim ve üyesi olduğum partiden beni soğutmayı sağolsun başardı. Şimdi küçüklükten beri okuduğum gazeteyi iğdiş ederek beni ve benim gibi "Genç Türk"leri iyice köşeyi sıkıştırmak, bezdirmek istiyor şu "düzen" kardeş.

Ben de ne yapayım? Öncelikle ne işe yaradığını tam olarak anlayamadığım, ama fena kapıldığım Twitter ortamından kendimi dışarı atıp derin bir nefes alarak işe başladım. Türkiye siyasetini izlediğim Twitter hesabımı kapattım. Sadece çevre ile ilgili bilimsel iletiler için kullandığım Twitter hesabını açık tutacağım bundan sonra. Her neyse asıl konuya dönelim:

Ve Cumhuriyet gazetesinde olup bitenlere ilişkin görüşlerimi de hızla yazıp e-posta ile Okur Temsilcisi Güray Öz'e gönderdim. Ona gönderdiğim iletiyi burada -beni okuyan birkaç dostumla- noktasına virgülüne ellemeden -iyi ki "kopyala ve yapıştır" var- paylaşıyorum:

"Sevgili Güray Öz,

Aşağıdaki iletiyi size Cumhuriyet Okur Temsilcisi olmanızdan ötürü gönderiyorum. 

Yaklaşık otuz yıldır aile geleneğimiz olan CUMOK'luğu sürdürüyorum. Gazeteye görüşlerini sık sık ileten okuyuculardan değilim, bunun da önemli bir eksiklik olduğunu düşünüyorum. Cumhuriyet'le ilgili son gelişmelerin ardından artık klavye başına geçmenin ve sanal ortamda yazmak yerine doğrudan Okur Temsilcisi'ne görüşlerimi aktarmamın zorunlu hale geldiğini düşündüm. 

Ülkemiz neoliberalizmin cenderesinde otuz beş yılı geride bıraktı. Toplumsal dokumuz ağır bir tahribat yaşadı. "Zengin-yoksul", "emek-sermaye" çelişkilerinin yerine kimlik tartışmaları kondu, kafalar iyice karıştırıldı. Kalite, bilgi, görgü ve eğitim tu kaka oldu. Çapsız muhterisler para, iktidar ve şöhret sahibi oldular, köşe başlarını tuttular. Siz sol duyusu güçlü, zihni berrak bir Cumhuriyet yazarı olduğunuz için bu analizi uzatmıyorum.

Cumhuriyet solcu ve Atatürkçü yapısı ile bu genel kötüye gidişin karşısında duran kaliteli bir yayın organıydı. Ne yazık ki İlhan Selçuk'un yitiminin ardından sanki doğrultusunu ve ona enerji, dinamizm veren çok önemli bir "şey"lerini yitirdi. Sanki "Yeni (!) CHP"nin yarı-resmi yayın organına dönüştü. 

Şimdi Can Dündar'ın yönetiminde Türk toplumunun dünyaya örnek olacak ilerici kalkışması "Gezi"ye selam çakılır gibi yapılıyor. "Gezi" sadece muhteşem bir zeka ürünü olan esprilerden, duvar yazılarından ibaret bir popüler kültür metasına indirgeniyor sanki. "Gezi" aslında Türk Devrimi'ne bağlı milyonların karşıdevrime başkaldırısıdır. Gezi, "iki ayyaş (!)"ın milyonların gönlünde yer etmiş ve ulusal simgeye dönüşmüş kahramanlar olduğunun tescilidir. Gezi, "Tam bağımsızlık" ve "ulusal egemenlik" diyenlerin gür sesidir. Sözün özü Recep Tayyip Erdoğan'ın kişiliğinde "düzen"e bir başkaldırıdır Gezi. 

Yeni Cumhuriyet yönetimi Gezi'ye selam çakarken Gezi'nin sahip çıktığı tüm değerlere sinsice düşmanlık etmiş, tek görevi kendilerine aydın süsü vererek toplumun aklını karıştırmak ve karşıdevrimin önünü açmak olan isimleri gazeteye mi taşıyacak?

Aydın Engin özellikle Ergenekon kumpasında yaptıklarından yazıp çizdiklerinden sonra insan içine çıkamayacak duruma gelmesi gereken birisi iken Cumhuriyet'e geri getirildi. Sinirlendim, kırıldım, ama Cumhuriyet'e sevgimden sineye çektim. Şimdi yeni Aydın Engin'lerle Cumhuriyet'in açıkça DNA'sı ile oynanmaya başlanıyor, başka bir "şey"e dönüştürülmeye çalışılıyor. Buna Cumhuriyet'i Cumhuriyet yapan değerleri özümsemiş hiçbir CUMOK izin vermez, veremez.Haluk Şahin'in yazdığı gibi Cumhuriyet "kafeterya usulü" bir gazete olmaz, olamaz.

Tüm dünyada kitleler rahatsız. Zenginin daha zengin olması, fakirin daha da fakirleşmesi ve buna bağlı ekolojik yıkım artık kaldırılamayacak noktaya geldi. Zamanın ruhu antikapitalizmi, antiemperyalizmi dikte ettirirken Türkiye'de ilericiliğin kalesi olma görevini yerine getirmiş, şehitler vermiş Cumhuriyet gazetesinin ters yola girmiş olma olasılığı beni çok üzüyor. 

Cumhuriyet zihni berrak sol duyulu gerçek aydınların gazetesi olarak kalmalıdır. Temel ilkelerinden zerre sapmadan gençleşip dinamikleşerek yoluna devam etmelidir. 

Not: Bu mektubu Sayın Can Dündar'a da lütfen iletiniz.

Sevgi ve saygılarımla,

Dr. Kerem GÜNGÖR

Çevre Mühendisi"

Sözlerimi bugünlük bitirirken sevgili "Düzen"e de bir nanik çekiyorum! Nannniikkkk! Kabaramazsın Kel Fatma annen güzel, sen çirkin!

Deja Vu: "Bundan Beteri Olmaz" Diyenlere de Kanmayın!

Ülke 1991 seçimlerine giderken 15 yaşında gencecik ve de epeyce saf bir Türk genciydim.

ANAP ve Özal gidecek yerine gelecek DYP-SHP koalisyonu ise kırılan, bozulan her şeyi düzeltecek ve yapılanlardan hesap soracak diye çok çocuksu umutlarla doluydum.

Geçen yirmi küsur yıl benim için çok öğretici oldu. 1991-1995 DYP-S(C)HP hükümetleri döneminde olup bitenleri burada yinelemeyi gereksiz buluyorum ama o dönemde yapılanlar bugün içinde bulunduğumuz rezaletin koşullarını hazırladı.

O yüzden sevgili blog okuru sakın ama sakın

"Hele bir bunlar gitsin. Hiçbir hükümet bunlarınki kadar kötü olamaz." diyenlere kanma.

Türkiye'yi seven ilericilerin işi çok zor ve 2015 seçiminden sonra daha da zorlaşacak.

Hazırlıklı ol!